Małżeństwo w Kościele katolickim to nie tylko umowa między dwojgiem ludzi, ale święty związek mężczyzny i kobiety, który zgodnie z zamysłem Bożym zawierany jest na całe życie. Dlatego Jezus powiedział:

 «Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela» (Mt 19,6).

Z tego powodu Kościół naucza, że ważnie zawarte małżeństwo kościelne nie może być rozwiązane żadną ludzką władzą. Sam rozwód cywilny nie kończy sakramentu małżeństwa i nie zrywa więzi małżeńskiej przed Bogiem.

Kościół rozumie jednak, że życie bywa trudne. Czasami wspólne życie staje się niemożliwe z powodu przemocy, poważnego zagrożenia dla małżonków lub dzieci, ciężkich uzależnień lub innych okoliczności. W takich przypadkach rozwód cywilny lub separacja mogą być konieczne dla ochrony życia, godności i bezpieczeństwa członków rodziny. Nie oznacza to, że Kościół przestaje uważać małżonków za pozostających w związku małżeńskim, ale uznaje prawo człowieka do obrony siebie i swoich bliskich.

Czasami po dokładnym zbadaniu Kościół może stwierdzić, że prawdziwy związek małżeński nigdy nie powstał, ponieważ w chwili zawierania małżeństwa brakowało koniecznych warunków do ważnego zawarcia sakramentu. W takim przypadku sąd kościelny wydaje orzeczenie o nieważności małżeństwa. Nie jest to «katolicki rozwód», lecz oficjalne uznanie, że sakrament nie został od samego początku udzielony w należyty sposób.

Kościół katolicki ze szczególną troską odnosi się do osób, które przeżyły rozpad rodziny. Wzywa je, aby nie traciły nadziei, nadal uczestniczyły w życiu parafii, modliły się i szukały wsparcia u Pana. Każdy człowiek pozostaje umiłowanym dzieckiem Bożym i zawsze ma miejsce w Kościele.

Chrześcijańskie małżeństwo to droga wzajemnej miłości, wierności i ofiarnej służby sobie nawzajem. Dlatego właśnie Kościół tak troskliwie odnosi się do sakramentu małżeństwa, starając się zachować jego świętość i pomóc małżonkom przejść razem przez wszystkie radości i doświadczenia życia.