Wielu zastanawia się, dlaczego w Środę Popielcową oraz w piątki Wielkiego Postu Kościół katolicki wzywa wiernych do powstrzymania się od spożywania mięsa, ale pozwala na spożywanie ryb.

Przede wszystkim należy zrozumieć, że Kościół nie uważa mięsa za coś złego ani grzesznego. Przeciwnie, wszystko, co stworzył Bóg, — jest dobre. Powstrzymanie się od mięsa jest znakiem pokuty, wyrzeczenia i duchowego przygotowania do świąt Wielkanocnych.

Historycznie w Europie mięso uchodziło za pokarm świąteczny i droższy, natomiast ryba była łatwiej dostępna i postrzegana jako prosty, codzienny posiłek. Dlatego rezygnacja z mięsa stawała się realnym wyrzeczeniem, przypominającym wiernym o potrzebie rezygnacji z własnej wygody ze względu na Chrystusa.

Tradycja postnej wstrzemięźliwości istnieje w Kościele od pierwszych wieków chrześcijaństwa. Już w V wieku historycy wspominali o różnych formach postu: jedni chrześcijanie całkowicie rezygnowali z pokarmów pochodzenia zwierzęcego, inni spożywali wyłącznie ryby i proste posiłki. Mimo różnorodności zwyczajów sens postu pozostawał niezmienny — przybliżyć się do Boga przez modlitwę, pokutę i wyrzeczenie.

Z czasem normy dyscyplinarne Kościoła ulegały zmianom. Dzisiaj w Środę Popielcową oraz w piątki Wielkiego Postu nadal obowiązuje wstrzemięźliwość od mięsa, jednak każdy piątek w ciągu roku pozostaje dla katolików dniem pamięci Męki Pańskiej. Dlatego Kościół nadal zachęca, aby ten dzień poświęcać modlitwie, uczynkom miłosierdzia i dobrowolnym aktom pokuty.

Warto pamiętać, że sens postu nie polega wyłącznie na rezygnacji z określonych pokarmów. Najważniejsze — zwrócić serce ku Bogu, nauczyć się ofiarności, stać się bardziej uważnym na bliźnich i przygotować się do godnego przeżycia Zmartwychwstania Pańskiego.

Jak przypomina Jezus Chrystus:

«Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy… Ojciec twój, widzący to, co ukryte, odda tobie jawnie» (Mt 6:16–18).